
Executeur
Alleen bij testament kan iemand worden aangewezen – een executeur – die de nalatenschap beheert, de schulden voldoet en/of de uitvaart regelt
Wanneer je zonder testament komt te overlijden, regelt de wet wie jouw erfgenamen zijn en op welke wijze je nalatenschap afgewikkeld moet worden. Het zogenaamde ‘versterferfrecht’ is dan van toepassing. Heb je specifieke wensen of wil je bijvoorbeeld zelf bepalen wie je erfgenamen zijn? Dan kun je een testament laten opstellen bij een notaris. In het testament geef je aan op welke wijze jouw nalatenschap afgewikkeld moet worden.
In een testament kunnen de volgende zaken (zogenaamde beschikkingen) worden opgenomen:
Door een testament op te stellen, kun je zoveel mogelijk voorkomen dat degene die achterblijven voor verrassingen komen te staan. Ook kan het om fiscale redenen slim zijn om een testament op te laten stellen. Je voorkomt dan dat jouw erfgenamen en/of legatarissen meer erfbelasting betalen dan nodig is. De praktijk laat zien dat het goed kan zijn om vooraf met jouw erfgenamen te bespreken welke bepalingen u heeft opgenomen in je testament. Verplicht is dit overigens niet, maar het kan wel voorkomen dat de betrokken personen overvallen worden door bepaalde bepalingen.
De wet bepaalt dat je een testament in een notariële akte moet laten opstellen door een notaris of bij een notaris in bewaring moet geven. Zelf een testament opstellen en bewaren is dus niet voldoende. De wet kent wel uitzonderingen maar die gelden alleen in bijzondere situaties. Denk bijvoorbeeld aan een oorlogssituatie.
Kom je zonder testament te overlijden? Dan bepaalt de wet hoe jouw nalatenschap afgewikkeld moet worden, wie jouw erfgenamen zijn en voor welke delen. Wanneer je op het moment van overlijden gehuwd bent, geldt de wettelijke verdeling, waar je hier meer over kunt lezen. Hou er rekening mee dat je kinderen de mogelijkheid hebben om hun wilsrechten in te roepen vanaf het moment dat de langstlevende ouder van plan is om opnieuw te trouwen. Deze (wils)rechten houden in dat je kind(eren) van de langstlevende kunnen verlangen dat goederen worden afgegeven ter hoogte van de vordering. Over wilsrechten lees je hier meer.
Je kunt ervoor kiezen om een levenstestament op te laten stellen bij een notaris. Hierin geef je door middel van een volmacht aan wie jouw financiële, medische en persoonlijke zaken regelt op het moment dat je dit zelf niet meer kunt. Daarbij is het mogelijk om een aantal specifieke instructies op te nemen. Bijvoorbeeld ten aanzien van het wel/niet mogen doen van schenkingen.
Ook bij een levenstestament geldt dat je niet verplicht bent om dit, voordat je het levenstestament laat opstellen, met degene die je als gevolmachtigde aanwijst te bespreken. Wel kan het voorkomen dat diegene wordt overvallen wanneer de volmacht inwerking treedt.
Je kunt ervoor kiezen om in je levenstestament meerdere personen een volmacht te geven die uitsluitend gezamenlijk beslissingen kunnen nemen. Op die manier bouw je een zekere waarborg in. Ook is het mogelijk om een toezichthouder te benoemen die regelmatig afstemt met de gevolmachtigde en hem/haar ook controleert.
Wanneer je geen levenstestament hebt en je wilsonbekwaam wordt, zal er in beginsel niet namens jou gehandeld kunnen worden. Er zal dan een bewind- en/of mentorschap of een curatele aangevraagd moeten worden bij de kantonrechter. Over het algemeen duurt dit enkele maanden voordat zo’n verzoek is toegewezen door de kantonrechter. Is er een levenstestament, dan is de gevolmachtigde eigenlijk direct nadat je wilsonbekwaam bent geworden, bevoegd namens jou te handelen.

Alleen bij testament kan iemand worden aangewezen – een executeur – die de nalatenschap beheert, de schulden voldoet en/of de uitvaart regelt

In een groot deel van procedures over erfrecht komt de problematiek van samengestelde gezinnen naar voren.

In een testament kan een erflater (de persoon die bezit nalaat aan erfgenamen) bewind instellen over één of meer goederen die hij nalaat

stel nou dat uw enige erfgenaam is overleden voordat u komt te overlijden. Dan zijn er dus geen erfgenamen meer en spreken we van een